Tony Cragg (Wielka Brytania) rzeźba, obiekty, aranżacje przestrzenne
------------Otwarcie wystawy 19.09, godz. 18.00. ------------Wystawa czynna do 9.11
------------Kurator: Milada Ślizińska
Minster, 1991
różne metale, 5 części
wys. 560 cm
Tony Cragg jest jednym z ważniejszych przedstawicieli generacji artystów brytyjskich urodzonych we wczesnych latach 50-tych, pokolenia, które zapoczątkowało renesans rzeźby opartej na obiektach. Podobnie jak Richard Deacon i Bill Woodrow, Cragg rozpoczął naukę w szkole artystycznej w końcu lat 60-tych i początku 70-tych, kiedy za najważniejsze kierunki uważano minimalizm, konceptualizm i arte povera. W użycie wchodziły nowe materiały, dotychczas nie mające zastosowania w sztuce. Publiczność zaczynała się interesować obiektami Richarda Longe'a wykonanymi z kamienia, pracami z cegły Carla Andre'a, "iglami" Mario Merza, pracami Bruce'a Naumanna czy Gilberta i George'a.
Beasts of Burden, 1991
kamień, 3 części
60 x 110 x 60 cm
Administered Landscape, 1991
Brąz, 100 x 100 x 70 cm
Pierwsze prace Cragga wykonane w studio w RCA ze stołka i małych kawałków drewna oraz zawartość jego pierwszych wystaw - kawałki plastiku ułożonego w kształt półksiężyca czy odzwierciedlającego spektrum barw sprawiały wrażenie adaptacji elementów "zewnętrznego" świata dla potrzeb sztuki. Artysta szybko zorientował się, że niebezpieczeństwo tej metody polega na tym, że heroiczne gesty dla samych gestów czy zademonstrowania przebiegu procesów geometrycznych pozbawiają dzieło artysty znaczenia.
Cragg rozgranicza sztukę powstającą wewnątrz określonej, np. konceptualnej ramy (Brancusi, Giacometi, Warhol i Koons) i tworzoną przez artystę widzącego świat bardziej instynktownie, co widać w twórczości Degasa, Bedardo Rosso czy Beuysa. Po przeprowadzce do Zagłębia Ruhry w 1977, Cragg świadomy był już europejskiego dziedzictwa kultury i nie tylko pragnął prezentować swoje prace na kontynencie, ale przede wszystkim odnieść się zarówno do historii rozwoju przemysłowego, ekonomii, klimatu, jak i genealogii intelektualnej.
Wiele postaci, do których wpływu przyznaje się artysta to naukowcy i filozofowie od Isaaka Newtona począwszy, na współczesnym matematyku Alainie Prochiantzu kończąc. Pod wpływem tych inspiracji, w latach 80-tych Cragg umieszcza małe drewniane formy przypominające domy w fiordach Norwegii, stalowe konstrukcje w Albert Dock w rodzinnym Liverpoolu i tworzy gigantyczne wersje przyrządów laboratoryjnych.
Bromide Figures, 1992
szkło, szelak 133 x 172 x 135 cm
Wystawa Tony Cragga w Centrum Sztuki Współczesnej stanowi przegląd jego twórczości, poczynając od wczesnych prac z lat 1981-83 do prac z ostatnich lat. Prace wykonane są z tak różnych materiałów, jak stal, aluminium, drewno, gips, plastik, brąz, szkło, kamień i wosk. Użycie przez artystę tak odmiennych materiałów, a także znalezionych przedmiotów staje się próbą znalezienia nowej metafory w rzeźbie.
Tony Cragg urodził się w Liverpoolu w 1949; od 1977 mieszka w Wuppertalu. Jesienią 1996 pracował w Henry Moore Studio w Halifax, tworząc cykl nowych rzeźb i około 150 rysunków.
Studiował w Gloucester College of Art and Design w Cheltenham (1968-69), Wimbledon School of Art (1969-72) i Royal College of Art (1972-77). Od 1978 wykłada w Kunstakademie Dusseldorf, gdzie w 1988 otrzymał profesurę. W 1988 otrzymał Turner Prize. Od 1994 jest członkiem Royal Academy.
Pierwszą indywidualną wystawę miał w 1977; do najważniejszych wystaw należy udział w Documenta w Kassel (dwukrotnie: w 1982 i 1987); w 1988 reprezentował Wielką Brytanię na Biennale w Wenecji, jest też obecny w tegorocznej edycji Biennale. W ostatnich latach jego twórczość prezentowana była na indywidualnych wystawach w Henry Moore Foundation, Halifax i Whitechapel Gallery w Londynie. Obecnie trwają też wystawy w Art Gallery of New South Wales w Sydney, National Museum of Contemporary Art w Seulu i Museum d'Art Contemporain w Barcelonie.
W Polsce Tony Cragg wystawiał w 1988 w Galerii Foksal.
Tony Cragg (Wielka Brytania)
Bromide Figures, 1992