| WYSTAWY |
|
Zamek
Ujazdowski |
|
THOMAS RUFF Wystawa czynna od: 11.01.2004 Kuratorzy: Dorota Monkiewicz, Jarosław Suchan |
|
|
Wystawa zorganizowana we współpracy z Kunsthalle Baden-Baden i Muzeum Narodowym w Warszawie |
||
Prezentowana
w CSW Zamek Ujazdowski wystawa jest pierwszym w Polsce retrospektywnym
przeglądem twórczości Thomasa Ruffa, jednego z najwybitniejszych
i najbardziej znanych przedstawicieli współczesnej fotografii. Wystawa
obejmuje 130 prac fotograficznych z lat 1979 - 1997, wybranych przez
kuratorów wystawy z 9 cyklów fotograficznych (Wnętrza, Portrety
I i II, Inne Portrety, Domy, Gwiazdy, Noce, Fotografie Prasowe, Plakaty).
Będzie to pierwszy w Polsce tak obszerny i wyczerpujący pokaz twórczości
tego wybitnego artysty, a zarazem pierwsza tak szeroka prezentacja fotografii
z kregu düsseldorfskiej Szkoły Bernda i Hilly Becherów (m.in. Andreas
Gursky, Candida Hőffer, Axel Hütte, Thomas Ruff, Thomas Struth). To
dzięki światowemu sukcesowi barwnych, wielkoformatowych i manipulowanych
cyfrowo obrazów przedstawicieli tej szkoły fotografia przekroczyła granice
kameralnego medium, stając się równoprawnym, jeśli nie dominującym,
środkiem wypowiedzi artystycznej w latach dziewięćdziesiątych i rzeczywistą
konkurencją dla obrazu malarskiego. Thomas Ruff urodził się w 1958 roku w Zell am Hamersbach w Szwarzwaldzie. W latach 1977-1985 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, w klasie fotografii profesora Bernda Bechera. W 1986 wykonał pierwsze wielkoformatowe powiększenia zdjęć z serii portretowej. Modele i modelki tych fotografii przedstawieni są zawsze według tej samej zasady- w ujęciu do ramion, łagodnie owietleni, na neutralnym tle, patrzący wzrokiem pozbawionym wszelkich emocji prosto w obiektyw aparatu. W kolejnych seriach Ruff podejmował szeroką i bardzo różnorodną tematykę. Z zainteresowania nietypowymi instrumentami wytwarzania obrazu fotograficznego (stereoskopia, zdjęcia przez noktowizor lub za pomocą policyjnego sprzętu do identyfikacji przestępców) powstały cykle Noce, częściowo fotografie architektury funkcjonalnej-cykl l.m.v.d.r.(Ludwig Mies van der Rohe), Inne Portrety. W jego dorobku ważna rolę odgrywają także zdjęcia/obrazy na podstawie gotowych zdjęć cudzych. W 1989 roku Ruff zakupił archiwum fotograficzne obserwatorium astronomicznego, które wykorzystał w cyklu Gwiazdy. W 1990 zreprodukował własne archiwum zdjęć prasowych. W cyklu Plakatów nawiązywał do kolaży Johna Heartfielda. Chociaz Ruff uprawia fotografię realistyczną, nie interesuje go dokumentacyjny charakter zdjęć, lecz raczej autotematyczna refleksja dotycząca umownej rzeczywistości przedstawienia fotograficznego i - ogólniej - doświadczenie wizulności w epoce mediów elektronicznych. W 1995 roku Thomas Ruff reprezentował Niemcy na Biennale Weneckim. W 2000 przejął profesurę po Jeffie Wallu na kursie Becherów Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Mieszka i pracuje w Düsseldorfie. Warszawska retrospektywa Thomasa Ruffa została przygotowana na podstawie wystawy, której kuratorem był dr Matthias Winzen, a przygotowała Staatliche Kunsthalle Baden-Baden. |
||
| Patronat medialny: Gazeta Wyborcza, Polityka, WiK, Fluid, Fototapeta | ||
![]() |
OD
PICASSA DO WARHOLA. GRAFIKI MISTRZÓW 1964 - 2003 Vox Artis Marlborough Gallery Project, grafika ze zbiorów Marlborough Gallery z Nowego Jorku Otwarcie wystawy: 24.11.2003, godz. 18.00. Wystawa czynna do: 26.12.2003 Kuratorzy: Kim Schmidt, Robert Fizek, ze strony CSW: Henryk Gac |
|
Wystawa pod honorowym patronatem Ambasadora
USA w Polsce, Christophera R.Hilla |
|
Marlborough
Gallery to jedna z najbardziej prestiżowych galerii na świecie.
Powstała w 1947 w Anglii. W latach 50. ubiegłego wieku zaczęła prezentować
twórczość nowej generacji artystów powojennych, takich jak Henry Moore,
Francis Bacon, Graham Sutherland i Ben Nicholson. Obecnie posiada swoje
odziały w Nowym Jorku, Londynie, Madrycie, Rzymie, Santiago de Chile oraz
Monte Carlo. W swojej ponad 50-letniej historii zyskała sławę instytucji,
z którą liczą się najbardziej znane światowe muzea oraz prywatni kolekcjonerzy. Kuratorzy Galerii pokażą polskiemu widzowi kolekcję dzieł reprezentowanych przez nią artystów, w większości cieszących się światową sławą. Rodzima publiczność obcować więc będzie z amerykańskim spojrzeniem na wybitną światową grafikę. Na wystawach pokazane zostaną grafiki 26 wybitnych artystów, w dużej części nigdy nie prezentowanych w Polsce. Prace wykonane są w różnych technikach. Nazwiska prezentowanych artystów mogą imponować: Pablo Picasso, Andy Warhol, Francis Bacon, Louise Bourgeois, Henry Moore, Magdalena Abakanowicz, Frank Auerbach, Claudio Bravo, Richard Diebenkorn, Richard Estes, Lucian Freud, Red Grooms, David Hockney, Bill Jacklin, Alex Katz, Ellsworth Kelly, Jacques Lipchitz, Robert Motherwell, Claes Oldenburg, Manolo Valdes, Grisha Bruskin, Stephen Conroy, R.B. Kitaj, Tom Otterness, Victor Pasmore, Paula Rego. Wystawie towarzyszy ekskluzywny katalog. |
|
|
Mecenasi: Vox Przyjaciel Artystów, Janssen-Cilag |
|
|
Wystawa zoranizowana we współpracy z
Marlborough Gallery z Nowego Jorku, Fundacja Vox-Artis Promocja Polskiej Sztuki Współczesnej z Poznania i Muzeum Narodowe w Poznaniu |
|
Patronat medialny: TVP2, Program
3 PR, Gazeta Wyborcza, Polityka, Art&Business, The Warsaw Voice, WiK
(Warszawa i Kultura), IKS (Poznański Informator Kulturalny i Turystyczny),
VIVA!, V&P |
|
![]() |
Robert
Kuśmirowski Double V, aranżacja przestrzenna Otwarcie wystawy: 17.10, godz. 18.00 Wytawa czynna do: 23.11. 2003 Kurator: Stach Szabłowski |
|
wystawa jest realizowana
we współpracy z Galerią XXI |
|
Robert
Kuśmirowski, świeży absolwent Wydział Artystycznego w UMSC
w Lublinie to nowa, obiecująca postać na polskiej scenie sztuki. Artysta
zwrócił na siebie uwagę pracami o charakterze niezwykle kunsztownych
i zarazem przewrotnych falsyfikatów. Kuśmirowski opanował do perfekcji
umiejętność tworzenia imitacji najróżniejszych tworzyw, druków, dokumentów
i przedmiotów. Strategię artysty można porównać do rzemiosła wytwórcy
teatralnych rekwizytów. Przy wykorzystaniu tanich, łatwo dostępnych
materiałów, papieru, gipsu, czy alignetu dentystycznego, Kuśmirowski
jest w stanie naśladować wyglądy dowolnego tworzywa i tworzyć łudząco
realistycznie atrapy realnych przedmiotów. Wśród prac artysty znalazł
się między innymi prezentowany na wystawie Novart.pl wagon towarowy
naturalnej wielkości, którego na oko nie dało się odróżnić od setek
innych podobnych wagonów, choć w rzeczywistości zbudowany był ze styropianu
i kartonu. W Galerii Laboratorium Robert Kuśmirowski stworzy imitację już nie pojedynczych przedmiotów, lecz całej przestrzeni. Zamiarem artysty jest zbudowanie atrapy lustrzanego odbicia. Galeria zostanie w połowie przegrodzona ścianą, na którym zawiśnie lustro. Po jednej stronie ściany artysta wykorzystując przedmioty gotowe i znalezione zaaranżuje wnętrze swojej pracowni. Po drugiej stronie ściany znajdzie się przestrzeń-sobowtór - wyglądająca identycznie, jak pierwsza aranżacja, ale wykonana z biednych materiałów i przedstawiona w lustrzanym odbiciu. Imitację będzie można oglądać tylko przez zawieszoną na ścianie taflę lustra - które w rzeczywistości będzie oczywiście przeźroczystą szybą. |
|
![]() |
Koji
Kamoji |
Często sztuka jest szczególnie interesująca,
gdy definiuje samą siebie poza konwencjami. Szklanka wody pozostawia nieskończony
obraz ludzkiej obecności. Idąc w ślad za tym rozumowaniem, instalacja
dokonuje przemiany historycznego miejsca, odwiedzanego przez widzów. Miejsca,
w którym życie daje znak. Praktycznie nie interweniując, Woda
przemienia atmosferę każdej z części krypty. Przemienia także widza, który
może odczuć zacierające się granice między sztuką a życiem istniejącym
poza nią. |
![]() |
Malwina
Wieczorek-Bradé BI-CYKL, diapozytyw, fotografia przetworzona Otwarcie wystawy: 4.11.2003, godz. 18.00 Wystawa czynna do: 28.11.2003 Kurator: Marek Grygiel |
| Wystawa Malwiny Wieczorek-Bradé pt. Bi-cykl utrzymuje się w kręgu fotografii operującej tradycyjnymi środkami technicznymi w celu odrealnienia rzeczywistości. Jest próbą wykreowania jakby pogłębionej przestrzeni obrazu poprzez nałożenie na siebie dwóch ujęć zarejestrowanych na czarno białym diapozytywie. Głównym motywem wszystkich prac jest portret tego samego mężczyzny konfrontowany z przedmiotami codziennego użytku. W tej serii głównym przedmiotem - punktem odniesienia dla portretu - staje się rower. Malwina Wieczorek - Bradé próbuje odnaleźć związki jaki mogą pojawić się w zestawieniu dwóch tak odmiennych, nie mających wiele wspólnego ze sobą motywów. |
|
| sponsor: G7, Elektrocieplownie Warszawskie, Digital Eye | |
| Tomasz Tomaszewski |
|
![]() |
Frédéric
Moser
i Philippe Schwinger |
Projekt,
który Frédéric Moser i Philippe Schwinger
planują zrealizować podczas pobytu w a-i-r
laboratory w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
w Warszawie rozwija się wzdłuż dwóch osi - realizacji filmu oraz instalacji
video (październik - marzec 2004) oraz organizacji czterodniowej manifestacji
artystycznej w przestrzeni miasta (maj 2004r). Od 10. października rozpocznie się pierwszy etap pracy nad projektem. Artyści przeprowadzą casting muzyków (11-17.10), na podstawie którego wyłoniony zostanie twórca ścieżki dźwiękowej do filmu video, będącego częścią projektu Revival Paradise. Zaproszony do współpracy przy organizacji prezentacji muzycznych i castingu został Ryszard Latecki. Kompozytorzy, którzy już zapowiedzieli swój udział w castingu to : Pedro Gonzales i Kuba Kossak. W dniach między 10-16 października odbędzie się przegląd wcześniejszych prac Frédérica Mosera i Philippe'a Schwingera w CSW. |
|
|
Wystawa
zrealizowana przy pomocy: Akademii Schloss Solitude, Pro Helvetia , Ambasady Szwajcarii |
|
| LABORATORIUM /a-i-r laboratory/ |
![]() |
Chiharu
Shiota |
Chiharu Shiota
zaliczana jest do najbardziej interesujących japońskich twórców młodego
pokolenia. W ciągu ostatnich kilku lat jej prace prezentowane były w
najlepszych współczesnych galeriach i muzeach. Niebawem jej projekt
będzie prezentowany w galerii PS1 w Nowym Yorku. Obecnie Chiharu Shiota
studiuje pod opieką jednej z najlepszych artystek współczesnych, Mariny
Abramović, która pomogła jej stworzyć w swoich pracach indywidualny
i dobrze już rozpoznawalny język. Dzięki obecności artystki w dwóch
kulturach - niemieckiej i japońskiej - twórczość jej stanowi kolejny
przykład próby połączenia w dziele artystycznym elementów tradycyjnej
sztuki japońskiej z europejską. Artystka zrealizuje dwie instalacje w budynku Laboratorium CSW. Jedną z nich będzie instalacja z trzystu par butów przymocowanych do podłoża i powiązanych ze sobą siecią z czerwonej włóczki. Stanowi to charakterystyczny dla artystki element wypowiedzi. Druga instalacja będzie również punktem wyjścia dla teatralnej wypowiedzi Chiharu Shioty. We współpracy z japońską tancerką i performerką Yuko Kaseki i Markiem Atesem, autorem oprawy świetlnej, powstanie projekt zawierający elementy sztuki performatywnej. W projekcie All A Lone Chiharu Shiota stawia pytania dotyczące koncepcji ciała i przestrzeni. To właśnie ludzkie ciało, tożsamość i spójność z nim, fizyczny i psychiczny wymiar ciała, dwoistość definiowana pierwiastkami materialnym i niematerialnym jest najczęściej podejmowanym przez japońską artystkę problemem. Ciało pojmowane jest jako przestrzeń pełna barier i ograniczeń, kruchy i delikatny element łatwo ulegający zniszczeniu. Z drugiej zaś strony jest ono synonimem siły, witalności i poczucia bezpieczeństwa. W pracach tworzonych z myślą o Laboratorium artystka starała się wykreować nowy interdyscyplinarny język wyrazu na pograniczu instalacji, performanceu i tańca, spójny z naturą przestrzeni, w której zdecydowała się pracować. Wnętrza tego budynku potraktowane zostały przez Chiharu Shiotę jako laboratorium przeznaczone do tworzenia, działania, eksperymentowania i poznawania. Specyficzny i nieoczywisty charakter tego miejsca zainspirował ją również do swobodnego przekraczania granic, zabawy znaczeniami, ich interpretacji. All A Lone jest już drugim wspólnym projektem trójki artystów - Chiharu Shioty, Yuko Kaseki i Marca Atesa. W Berlinie w 2001 roku wspólnie prezentowali performance zatytułowany Invisible Real, który był inspirowany pracą The Memory of the Skin Chiharu Shioty. |
|
| Sponsorzy: Fundacja Japońska, POLA Foundation Patronat medialny: Uroda, Dobre Wnętrze, Gazeta Wyborcza, The Warsaw Voice, WiK, Independent, What's up in Warsaw |
|
|
EKSPOZYCJE
I WYSTAWY STAŁE |
![]() |
Tadashi
Kawamata (Japonia) |
| projekt rewitalizacji 19-wiecznych piwnic na zewnętrznym dziedzińcu Zamku Ujazdowskiego | |
|
Realizacja w ramach międzynarodowego projektu
Global Village Garden finansowanego przez program UE Kultura 2000 |
|
| Otwarciu wystawy towarzyszy dyskusja panelowa (Rekonstrukcja - sztuka odzyskiwania architektury 4.10.2033, godz. 13.00 - 16.00, Sala Kino/Audytorium) z udziałem artysty oraz koncerty, akcje teatralne i performance (PROJEKT: CYSTERNA WODNA) | |
Tadashi Kawamata jest jednym z najwybitniejszych artystów
współczesnych. Tworzy projekty z pogranicza sztuki i architektury. Projekt
dla CSW Rekonstrukcja polega na adaptacji dziewiętnastowiecznych
piwnic usytuowanych przed główną fasadą Zamku Ujazdowskiego. Proces
adaptacji rozpoczął się od zabezpieczenia architektury piwnic: pokryciu
izolacją ścian, konstrukcji szklanego zadaszenia nad sklepienia oraz
drewnianych schodów i podłogi we wnętrzu. Całość zewnętrznego sklepienia,
znajdująca się na poziomie gruntu, będzie widoczna dla publiczności.
Interwencja japońskiego artysty w tej przestrzeni zapoczątkuje proces
dalszej renowacji i adaptacji. Odkrywając zasłonięte podziemia Zamku
Ujazdowskiego, które stanowiły niegdyś odstojnik (jelita zamku),
fragment kanalizacji XIX-wiecznego Szpitala Ujazdowskiego, Kawamata
koncentruje się na wywoływaniu efektów w ludziach - piwnice mają stać
się w przyszłości przestrzenią dla wszelkiego rodzaju aktywności twórczej.
Projekt ten stwarza okazję, aby marginesy Zamku Ujazdowskiego, stały
się centrum zdarzeń. Otwarciu projektu będzie towarzyszyć wiele imprez:
wieczór perfomanceu, akcje muzyczne oraz sesja poświęcona marginesom
architektury i relacjom sztuk-architektura. Projekt Kawamaty to również
lokalizacja sztuki w przestrzeni publicznej, jednak w odmiennym kontekście
- podkreślającym trwałość materialną. Na uwagę zasługuje fakt, że jest
to pierwsza stała instalacja Kawamaty, a kolejna w ogrodzie rzeźby
tworzonym w najbliższym otoczeniu Zamku Ujazdowskiego z realizacji przestrzennych
najwybitniejszych artystów współczesnych, polskich i zagranicznych.
Realizację projektu Tadashi Kawamaty zainaugurowała wystawa PROJEKTY.
INSTALACJE 1979 - 2002, zorganizowana w CSW w listopadzie 2001r. |
|
| Sponsor:
Huta Szkła Jaroszowiec Sp. z o.o., Arysta Agro Polska Sp. z o.o.,,
KIM Sp. z o.o. Patronat medialny: ARCHITEKTURA - Murator, Gazeta Wyborcza, WiK, The Warsaw Voice |
|
| Jenny
Holzer (USA) Ł A W Y 10 obiektów kamiennych z cyklu TRUIZMY, TEKSTY O PRZETRWANIU |
|
Jenny
Holzer należy do najwybitniejszych artystek amerykańskich, jest
laureatką Biennale w Wenecji w roku 1990. W połowie lat 70. całkowicie
zarzuciła malarstwo abstrakcyjne, czyniąc tekst podstawowym medium swej
sztuki. Do upowszechnienia artystycznych komunikatów wykorzystuje środki
i mechanizmy wypracowane przez reklamę i publiczną ikonosferę konsumpcyjnego
społeczeństwa. Na elektronicznych tablicach świetlnych, afiszach, billboboardach
czy nawet T-shirtach, a także powierzchni kamiennych ław umieszcza sentencje
i aforyzmy zaczerpnięte ze sfery myślowych schematów i stereotypów. W
1993 roku prezentowaliśmy jej prace w przestrzeni publicznej Warszawy
i w Zamku Ujazdowskim. Ławy - stały się zalążkiem plenerowej ekspozycji
"Ogrodu Rzeźby" Centrum Sztuki Współczesnej. |
|
![]() |
Lawrence
Weiner (USA) |
Lawrence Weiner
jest jednym z najbardziej interesujących artystów amerykańskich zajmujących
się konceptualizmem. W roku 1996 zrealizował w CSW pracę umieszczając
na fasadzie i północnej elewacji zamku napis O wiele rzeczy za dużo
by zmieścić w tak małym pudelku / Far many things to fit into so small
a box. Artystę interesują relacje pomiędzy językiem, znaczeniem i ich
zależnością od kontekstu w którym się pojawiają. |
|
![]() |
GALERIA
PORTRETÓW WŁAŚCICIELI ZAMKU UJAZDOWSKIEGO |
| W
1994 w Zamku Ujazdowskim rozpoczęło działalność Stowarzyszenie
Twórców Muzeum Zamku i Szpitala Wojskowego na Ujazdowie. Stowarzyszenie
skupia byłych pracowników Szpitala Ujazdowskiego: lekarzy, pielęgniarki,
sanitariuszki oraz byłych pacjentów szpitala, określanych dumnie: Rzeczpospolitą
Ujazdowską. Celem głównym Stowarzyszenia jest propagowanie wiedzy o losach
najstarszego w dziejach stolicy miejsca - górnego Ujazdowa. W 2002 minęło
740-lecie Grodu Jazdów i 210-lecie najstarszego szpitala wojskowego Warszawy.
Zamek Ujazdowski, rezydencja królów polskich, a od 1792 Szpital Ujazdowski,
chlubnie zapisał się w czasie powstań narodowych, zrywów niepodległościowych,
w latach Sponsorzy: Faxon Color, ProfiLab, Antalis, Studio Miniatur Filmowych, Zarząd Geografii Wojskowej |
|
| Joanna
Rajkowska, POZDROWIENIA Z ALEJ JEROZOLIMSKICH
PROJEKT OBJĘTY PATRONATEM
HONOROWYM PREZYDENTA |
||
|
Szczegółowe informacje o projekcie Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich znajdziesz na stronie www.palma.art.pl Projekt przygotowany we współpracy z Fundacją Instytut Promocji Sztuki Sponsorzy
projektu: Bayer, Delecta, TUI Polska, Soul-utions.Com |
| OSTATNIA
SZANSA |
| WYSTAWY ZA GRANICĄ | |
| SZTUKA I INŻYNIERIA ODWROTNA współczesna sztuka polska Reverse art and engineering / Phase I - otwarcie: 12.12.2003 godz. 18.00 Reverse art and engineering / Phase II - otwarcie: 17.01.2004 godz. 14.00 obydwie wystawy czynne do 21.03.2004, środa - niedziela w godz. 11-17 Kurator: Grzegorz Borkowski Galeria Skulpturens Hus, Vintersviksvagen 60, Sztokholm |
|
|
Wystawa polskiej sztuki współczesnej przygotowana przez CSW Zamek Ujazdowski w ramach Roku Polskiego w Szwecji we współpracy z Instytutem Polskim w Sztokholmie i galerią Skulpturens Hus w Sztokholmie |
|
| Artyści
uczestniczący w wystawie: Kuba Bąkowski, Marek Chlanda, Oskar Dawicki, Adam Garnek, Katarzyna Górna, Grzegorz Klaman, Piotr Kurka, Ryszard Ługowski, Alicja Łukasiak, Aleksandra Polisiewicz, Igor Przybylski, Robert Szczerbowski, Artur Żmijewski |
|
Dziedzina technologii to obecnie nie
tylko domena instytutów naukowych, ale i teren inspirujących działań
(artystycznych i artystyczno-poznawczych) o najróżniejszych wektorach:
w przyszłość, w przeszłość, skośnie w bok i w głąb zjawisk. Idee inżynierii
odwrotnej (reversed engineering) - wykorzystywania dla celów kreacyjnych
powszechnie dostępnych urządzeń technicznych w sposób nieprzewidywany
przez ich konstruktorów - korespondują z działaniami artystów o podobnie
odwrotnym wektorze i przewrotnej wymowie. Jedni interesują się technologiami odrzucanymi na margines przez nieustanny postęp. Sprawiają, że w naszej postindustrialnej epoce minione zdobycze techniki zyskują nowe funkcje, stając się manifestacjami niesłabnącej inwencji, gotowej do wyznaczania nowych kierunków aktywności ludzkiej. Inni stosują najnowsze techniki do działań odwracających czy modyfikujących zastosowania tych technik. W obu tych odmianach technika uwolniona zostaje od prostej funkcjonalności, rozumianej jako wykonywanie pewnej pracy za człowieka, a zadaje mu teraz do wykonania pewną pracę - przede wszystkim myślową - i wydobywa zasoby emocji o nieoczekiwanych kierunkach. Ogólniejszą strategię odwrotności odnajdziemy też u artystów, którzy punktem wyjścia swoich prac czynią nie technikę, lecz zagadnienia społeczne czy kulturowe. Do przedstawienia zjawisk znanych wprowadzają sytuacje stanowiące odwrotność tego, czego mogliśmy się, siłą przyzwyczajenia spodziewać. Przez sugestywną fikcję ukazują niewidoczną na co dzień prawdę, która jest jak odwrotna strona medalu. Reversed Art and Engineering prezentuje obiekty, działania, obrazy i projekcje kilkunastu polskich artystów, które proponują kontakt z funkcjonalnością ocierającą się o absurd i utopię, a jednak wytyczającą nośne sensy: sonduje ona podświadomość technologii, a sztuce daje szansę wymknięcia się dogmatycznym podziałom na to, co postępowe, i to, co anachroniczne, lub na funkcjonalne i nieużyteczne albo na fikcyjne i rzeczywiste. Przedsięwzięcie realizowane jest w miejscu, którego historia jest frapującym przykładem zmian jego funkcji i znaczenia. Przypomnijmy, że ośrodek sztuki Skulpturens Hus ulokowany jest w odrestaurowanej hali fabrycznej, stanowiącej niegdyś fragment kompleksu przemysłowego zakładów Alfreda B. Nobla w Vinterviken, produkującego przede wszystkim dynamit i nitroglicerynę. Na przykład w głównej sali Skulpturens Hus mieściła się w latach 1891 - 1909 wytwórnia kwasu siarkowego. Wybuchowa i przemysłowa przeszłość tego miejsca "odwrócona" została ku artystycznym celom, a nazwiska Nobla nie kojarzymy obecnie z koncernem przemysłu materiałów wybuchowych, lecz z nagrodami pokojowymi i naukowymi. Strategia odwrotności nie zrywa związków z przeszłością, ale i nie poprzestaje na muzealnej lub sentymentalnej postawie wobec niej. |
|
Grzegorz Borkowski |
|
| sponsor: | |
|
Centrum Sztuki Współczesnej
- Zamek Ujazdowski zastrzega sobie możliwość wprowadzenia zmian w programie
|
Centrum
Sztuki Współczesnej, Zamek Ujazdowski |
Al.Ujazdowskie
6, 00-461 Warszawa, Polska tel: (48 22) 628 12 71-3, (48 22) 628 76 83 ; fax: (48 22) 628 95 50 |
| e-mail:
csw@csw.art.pl |